تمام راويان اخبار و سيره‌نويسان بر اين اتفاق نظر دارند كه چون على عليه السّلام به بيت المال وارد مىشد ، هر آن چه مىيافت ، حتى نخ و سوزن و خرده نان ، همه را ميان مسلمانان تقسيم مىنمود . سپس آب و جارو مىكرد و دو ركعت نماز به جا مىگذاشت و مىگفت : بيت المال بايد اين چنين باشد . « 1 » حال كه على عليه السّلام خليفه مسلمانان شده بود ، ديگر عذر و بهانه‌اى نداشت كه در برابر غارتگران بيت المال ساكت باشد يا خود را به نادانى بزند و آنها را با اين سوال مواجه نكند كه اين پولها را از كجا آورده‌اى ؟ و تفاوتى نداشت كه با اين پولها ازدواج كرده يا كنيز گرفته باشند . از همين روى بود كه غارتگران و غاصبان بيت المال بر او شوريدند . در تاريخ ثبت شده كه عمرو عاص به معاويه نامه نوشت : « اگر تاكنون چاره‌اى نيانديشيده‌اى ، پس به فكر باش كه پسر ابوطالب تو را از تمام آن چه اندوخته‌اى ، جدا مىكند ، چنان كه پوست را از چوبدستى مىكنند . » « 2 » . . . همچنين در تاريخ آمده است كه امام عليه السّلام دستور داد تا هركجا اموالى را يافتند كه عثمان بخشيده بود ، باز پس بگيرند و شتران خراجى كه در خانه عثمان هنگام كشته شدنش بودند ، پس گرفته شود . « 3 »

--> ( 1 ) . كنز العمال : 13 / 182 ، ح 6564 ؛ تاريخ مدينه دمشق : 42 / 478 ؛ تاريخ الاسلام : 643 ؛ الاستيعاب : 3 / 49 ؛ تاريخ الخلفاء ، سيوطى : 213 ؛ سبل الهدى و الرشاد : 11 / 288 ؛ ينابيع الموده : 1 / 450 و 2 / 411 ؛ الغارات : 1 / 46 ؛ حلية الاولياء : 1 / 81 . ( 2 ) . تاريخ مسعودى : 2 / 356 ؛ مروج الذهب : 1 / 443 ؛ شرح نهج‌البلاغه ، ابن ابى الحديد : 1 / 270 . ( 3 ) . دعائم الاسلام : 1 / 396 ؛ اثبات الوصيه : 120 ؛ مناقب آل ابى طالب عليهم السّلام : 1 / 377 ؛ شرح الاخبار : 1 / 373 ؛ شرح نهج‌البلاغه ، ابن ابى الحديد : 1 / 296 .